Museum aan het Vrijthof (2):
29 oktober 2012

Museum a/h Vrijthof: klein museum met bijzondere architectuur (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

De Rotaryclub Heerlen bezoekt samen met Rotaryclub Land van Rode op 29 oktober 2012 het Museum a/h Vrijthof. Ga naar het eerdere bericht (klik). Als je een ruimte binnenkomt, dan zijn de sensoren zo ingesteld dat je een verhaal uit het Maastrichtse verleden hoort. De "audiodouches" concentreren het geluid vrij specifiek zodat andere bezoekers er weinig last van hebben (wel een beetje). Het gebouw reageert op de aanwezigheid van de bezoeker: verlichting gaat aan en uit, stemmen spreken en projecties verschijnen. De bezoeker krijgt een RFID-chip (Radio Frequency Identification) om de nek. Door deze chip weet Big Brother waar de bezoeker is. In alle ruimten zijn daarvoor wifi-punten ingesteld die verlichting, beeld en geluid activeren. Dat is de toekomst thuis: domotica.

Projectie in een ruimte die start als de bezoeker met de RFID-chip om de nek de ruimte binnenstapt. Je hoort een gesprek dat gevoerd wordt in een deftige Maastrichtse eetkamer. In de tweede van links herkende ik Miranda van Kralingen, maar die leeft toch nog? (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

In een gereconstrueerde eetkamer volgde ik een passage uit een dagboek van een meisje dat in Maastricht bij een rijk gezin was ondergebracht. Tweede van links op de foto van dit gezin ontdekte ik tot mijn schrik Miranda van Kralingen (klik) die ook al bij het Orlando rondliep. Beeldhouwer Appie Drielsma (Maastricht, 1937) houdt in het Museum een expositie. Hij schijnt af en toe binnen te lopen om met een stofdoek zijn werk af te stoffen. Drielsma maakte veel Nationale Monumenten (Concentratiekamp Mauthausen, Nationale Herdenkingsmonument in Gulpen, Haags oorlogsmonument 1940-1945). Ook veel penningen: op een kleine oppervlak een groot verhaal vertellen. Hij was als Joods jongetje ondergedoken. Dus dat kunnen we ook zien (aanmelding kan nog bij Jan Stoot).

Drie maal Miles Davis van Appie Drielsma in het Museum a/h Vrijthof. Miles Davis was een schitterende trompettist uit de bebop en de cooljazz. Ook al weer een tijdje overleden. (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

Nog deze week:
Orlando Festival

Luc-Marie Aquera met het Nairi Quartet (Foto: J. von Grumbkow)
Klik op de foto om deze te vergroten.

Het Orlando festival loopt prima. Onze Lei Urlings (inmiddels voorzitter) is een constante factor in het Festivalbestuur. Vroeger bezochten veel Rotarians het Festival. De masterclasses zijn adembenemend. Docent Luc-Marie Aquera : "It is well played, but but but..." en hij laat vervolgens het Nairi Quartet alle hoeken, boekenplanken en gouden Rd4-folianten van de Rococo-bibliotheek zien. Luc-Marie Aquera sluipt en danst om het Quartet heen. Almaar knippend met de vingers van zijn rechterhand en zwaaiend met de partituur in zijn linker. Zuchtend, sissend en fluisterend met veel "pa-dam, pa-dam, pa-dam" en "pom-pom-pom-tida-dida-tida" gaat hij het Quartet te lijf. Bijna duwt hij die arme cellist van zijn kruk. Zweetdruppeltjes parelen van zijn kalende hoofd. Zijn buikje zit hem in de weg. Met een witte handdoek om zijn nek, waarmee hij voortdurend zijn kalende hoofd afdept, dribbelt hij door de gangen van Rolduc. Een bokser op zijn retour. Buiten slaat het weer om. De ramen van de Rococo-bibliotheek staan open. Het begint te donderen. Dreigend kijkt hij naar het Quartet, wijst naar boven en roept bezorgd: "He, above is not happy with the music."

Miranda van Kralingen en Kelly Voorbach op Orlando 2012 (Foto: J. von Grumbkow) Klik op de foto om deze te vergroten.

Miranda van Kralingen en Stefan Veselka geven de masterclass piano en zang. Miranda van Kralingen is een ongekend podiumdier. Zij bevrijdt de studenten van hun angsten ("ze moeten plezier krijgen in zingen"). Kelly Voorbach voert ze dansend door de zaal, zingend, elkaars handen vasthoudend en dan weer breed zwaaiend met de armen. Wendeline van Houten en Miranda van Kralingen bevoelen elkaars buik. Ze geeft een paar krachtige one-liners weg: "Gooi het door je neus", "Weg van die vleugel, geef jezelf vleugels", "Als een ouwe taart als ik het kan, dan kan jij het ook", "Zorg dat de veestapel (waarmee het publiek bedoeld wordt) jou hoort", "Geen lucht? Denk niet: ga dan maar happen", "Wachten moet je, wachten, mijn moeder zei altijd : de schoonheid zit in het wachten."

Miranda van Kralingen bevoelt Wendeline van Houten (aan de piano Dymphy Kiggen) (Foto: J. von Grumbkow) Klik op de foto om deze te vergroten.

Zaterdag 18 augustus is de laatste dag op Rolduc. Er zijn avondconcerten in Heerlen en Kerkrade en er zijn parallelactiviteiten. Kijk op de website.

(Foto: J. von Grumbkow) Klik op de foto om deze te vergroten.