Clubvaantje Liechtenstein-Eschnerberg: overhandiging

Clubvaantje Rotaryclub Liechtenstein Eschnerberg

Op vrijdag 16 november overhandigde Rebecca Näff het vaantje van Liechtenstein-Eschnerberg aan voorzitter Henk Goei Thè. Van deze club (klik) is haar moeder lid. Het thema van die club is "Gemeinsam bewegen". Rebecca Näff heeft gelogeerd bij de gezinnen van Steph Vaessen, Joost Smeets en Bas Schoonderwoerd en loopt stage bij Luc Logister die een praktijk heeft voor fysiotherapie en manuele therapie (klik). Rebecca Näff figureerde drie keer eerder op deze blog. De eerste keer hier. De tweede keer hier en derde keer hier.

Henk Goei Thè en Rebecca Näff met in het midden het vaantje (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

Social Sofa (3): Vrouwen laten Heerlen glimlachen

Een maand geleden was ik in Horst aan de Maas en zag ineens een prachtige Social Sofa staan.

Toevallig kreeg ik vandaag een oud nummer van Weekblad Parkstad van 17 oktober 2012 in handen. Dat weekblad wordt alleen in Heerlen en niet, zoals de naam Parkstad suggereert, in Landgraaf bezorgd. Er stond dat een stichting met een prachtige naam: 'Vrouwen laten Heerlen glimlachen' (klik) met de Social sofa's bezig was. Die vrouwen hadden eerder met glimlachend achter een olifantenparade gelopen. In dat oude nummer stond ook dat het college besloten had om aan het Social sofa-project mee te werken. In het najaar 2013 zijn twintig sofa's te bewonderen in het centrum van Heerlen.  Vijfentwintig mensen gaan vanuit Baanbrekend Werk (klik) een jaar lang mozaïeken. Tijdens de expositieperiode slingert er een wandelroute langs de 20 ontwerpen. De gemeente staat garant voor een bedrag van 80.000 euro. Voor Rotary Heerlen zijn Jan Stoot en Joost Smeets van de Lustrumcommissie er mee bezig. Klik op de eerdere blog.

Sinds 2009 is Heerlen aan de slag met ‘Baanbrekend Werk’. Dit project is een initiatief van de afdeling Werkgelegenheid en Sociale Zaken van de gemeente Heerlen. Via Baanbrekend Werk krijgen mensen met een bijstandsuitkering, die geen of nauwelijks kans hebben op een baan, de mogelijkheid om via allerlei ‘zichtbare’ en maatschappelijk zinvolle projecten werkervaring op te doen. Ze zijn onder meer actief als buurthulp, stadsinformant, beheerder fietsenstalling, medewerker in het groen en als medewerker verwenzorg in verzorgingstehuizen. 

Ethische dilemma’s: milieu, smeergeld, voorkennis en Kinnegings oplossing

Dries Ausems en Joost Smeets brengen voordat het interview over ethische dilemma’s plaatsvindt hun traditionele toast uit op hun grote voorbeeld Joseph Kirchhoffs, een bendeleider van de Bokkenrijders die in de 18e eeuw is opgehangen en diep verankerd is in het cultureel erfgoed van Limburg (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

Dries Ausems en Joost Smeets waren lid van het Utrechtsch Studentencorps dat volgens mij de enige studentenvereniging in Nederland is met alleen "heeren" als lid. Binnen dit corps zaten zij in het Limburgs gezelschap de Bokkenrijders. Drinken beiden een biertje, dan brengen zij, nauwelijks opgemerkt door anderen, een toost uit op Joseph Kirchhoffs, bendeleider van de Bokkenrijders die ooit is opgehangen. In Wikipedia (klik) staat dat hun voorbeeld Joseph Kirchhoffs toentertijd geïnterviewd is door schout en schepenen. Om de voortgang van het interview te bevorderen gebruikten schout en schepenen enkele duimschroeven, een Spaanse laars, een wipgalg en een Judaswieg, terwijl de Jezuïet van dienst, als biechtvader, voor de benodigde diepgang in het interview zorgde. Dries Ausems schijnt dagelijks langs de plek te rijden waar een aantal bokkenrijders is opgehangen. Waarschijnlijk ook vandaag (23 oktober 2012) wanneer bij een andere beroemde Limburger Jos van Rey de strop nauwer wordt aangetrokken. Of er een geheim genootschap van bokkenrijders in Limburg bestaat, daarover doen beiden geen uitlatingen. Er is dus met meer dan gewone belangstelling uitgezien naar het moment dat het ene lid van het Utrechtse bokkenrijdersgenootschap het andere aan een scherp interview onderwerpt. 

Bokkenrijders

Dries Ausems is trots geoloog te zijn. Tijdens zijn studie besefte hij dat een carrièrepad als paleontoloog zou eindigen in de wetenschap of ergens tussen fossielen en stenen in een museum. Als werkstudent op de griffie van een kantongerecht maakte hij zich juridische begrippen en later economische begrippen eigen, maar bleef als vakman geoloog. Door een brede belangstelling raakte hij thuis in de wereld van beleid waar economische, juridische en mijnbouwpolitieke kwesties spelen. Zijn eerste baan was bij het Ministerie van Economische Zaken (Mijnwezen). Als jong ambtenaar bij Economische Zaken zag hij dat er “walgelijk veel geld in de oliesector omgaat”. Tot verrassing zag hij dat wat hij deed in de Staatscourant terugkwam. Het interview van Joost Smeets met Dries Ausems komt uit op een aantal ethische kwesties:

Milieu. Dries Ausems werd ambtelijk lid van de Commissie Dora die in het begin van de jaren tachtig werd ingesteld om het radioactief afval in de zee te dumpen. Dora staat voor Diepzee Opberging van Radioactief Afval. Dat maakte het toen onmogelijk voor Hansje Ausems-Habes om nog over radioactief afval te schrijven en informanten op de mediapijnbank te leggen. Zij is toen uit het Utrechts Universiteitsblad gestapt. Hansje, nu zo veel jaar later, riep afgelopen woensdag (17 oktober 2012) Dries Ausems toe: “Je moest het niet wagen die rotzooi in de zee te plempen.”

Hansje Ausems-Habes heeft als journalist en publicist gewerkt. Zij schreef boeken en artikelen over gezondheid en over patiëntenvoorlichting. Zij volgt met meer dan professionele belangstelling het gesprek van beide heren in de Heerlense herenclub. Hansje Ausems-Habes werkte vroeger voor het Utrechts Universiteitsblad en schreef wel eens verhalen waarin geologische kwesties voorkwamen. Als Dries Ausems een goed werkstuk schreef en zij een doorwrocht verhaal, kwam de vraag “Wie maakte wat?” Dries met zijn hand op zijn hart: “ We deden dat nooit samen.” (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

Smeergeld. In de gesprekken met vertegenwoordigers van oliemaatschappijen kwam het voor dat Dries Ausems alleen tegenover een delegatie zat. Hij heeft wel eens een keer meegemaakt dat er terloops gezinspeeld werd naar de mogelijkheid van een donatie (smeergeld). Dan was zijn standaardreactie: “Wij zijn niet zo’n soort land dat dat doet”. Of dat er kaartjes voor wedstrijden in het buitenland met hotelverblijf werden aangeboden, maar zijn directeur zei altijd dat ze daar geen tijd voor hebben.

Voorkennis. In 1990 ging Dries Ausems naar DSM en werd later directeur Investor Relations. Er wordt van je verwacht dat je een gunstig maar waarheidsgetrouw beeld geeft. Dries Ausems schreef aan alles mee: jaarverslag, persberichten. In zijn DSM periode mocht hij weliswaar DSM-aandelen kopen en verkopen, maar deed dat niet. Hij kon er alleen maar mee verliezen. Ofwel hij zou (ver)kopen op het verkeerde moment en verloor geld. Ofwel hij verdiende geld en zou het verwijt krijgen: jij hebt voorkennis. Pas na zijn IR-periode heeft Dries Ausems zijn eerste DSM-stukken gekocht. Voor bepaalde groepen DSM-ers geldt een gesloten en een open periode, waarin zij in DSM-stukken mogen handelen. Open periodes zijn bijvoorbeeld de weken na de publicatie van de kwartaalberichten. Er is dan geen sprake meer van voorwetenschap, want de kennis is gedeeld. De gesloten periode is de periode waarin koersgevoelige informatie beschikbaar kan komen, zoals bijvoorbeeld gedurende het opstellen van jaarcijfers. Dries Ausems heeft, in die open periodes, wel zijn opties uitgeoefend, hetgeen ook een vorm van handelen is. Hij zegt: “Opties kan je natuurlijk weigeren, maar dat is net zoiets als het weigeren van een salarisverhoging.”

Goede relaties onderhouden met analisten: “De vraag is steeds welk stuk van mijn kennis is openbaar en welk stuk niet. Analisten willen graag meer weten. Ze willen iets nieuws weten. Dat is een continu gevecht. Men probeerde mij wat te ontfutselen, maar je wilt ook goede relaties met hen houden. Als een dag na een gesprek informatie naar buiten komt die je niet hebt verstrekt, kunnen sommige analisten verontwaardigd reageren. In de gesloten periode voor het kwartaalbericht is er daarom geen roadshow en geen bellen”. Dries Ausems benadrukt dat DSM voor stakeholders value (personeel, omgeving, bonden, samenleving, klanten) werkt en niet uitsluitend voor shareholders value. De shareholders zijn een van de stakeholders. 

Na de Rotarybijeenkomst van 17 oktober 2012 gaf Dries Ausems mij nog een interessante toelichting. Dries Ausems: "De beurs schrijft voor dat alle koersgevoelige informatie die naar buiten komt in een persbericht wordt gezet, dat moet verschijnen in de uren dat de Beurs gesloten is. Met name na de overname van Roche Vitamins was er sprake van een fors aantal reorganisaties, met fors banenverlies, bij verschillende sites in Schotland, Zwitserland, Duitsland, de USA. Omdat dit koersgevoelige acties betrof, moest dit in een persbericht worden aangekondigd. Maar we vonden niet dat de betrokken werknemers dit via de media moesten horen. Daarvoor werden op iedere site bijeenkomsten met het personeel belegd waar de site-manager het nieuws zou brengen. Ik heb toen bij de beurs bedongen dat wij onze persberichten pas zouden publiceren op het moment dat zo’n lokale sessie begonnen was. Ook al was dat tijdens de handelsuren; de commissaris moest dan de handel maar tijdelijk stilleggen, als hij dat nodig vond. Zo konden we de belangen van het personeel en van de beleggers beide netjes respecteren."

Kennelijk blijft het laveren tussen de wereld van de beleggers en analisten en DSM die stakeholders value voorop probeert te stellen. Bij zijn afscheid kreeg Dries Ausems  van de directeur een rugbyshirt met op de rug DSM’IR. Die memoreerde hem ongeveer als volgt: er werken 23.000 man bij DSM. Er loopt er eentje tussen die niet naar mij maar naar de analisten luistert. Volgens Dries Ausems is er zo veel informatie dat een gids nodig blijft. Je moet nooit liegen, maar indien je geen informatie mag verstrekken dan moet je meedelen dat informatie classified is. Dries Ausems citeert: "You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time." 

Milieukwesties, smeergeld, voorkennis roepen morele verontwaardiging op. Een dag na het interview van Joost Smeets met Dries Ausems was ik beoordelaar van de eindfase van onderzoek naar zinloos geweld. De morele verontwaardiging is sterker als men zichzelf met de benadeelde partij kan identificeren. De identificatie van vrouwen en ouderen met benadeelden is groter dan die van mannen of jongeren. Door het denken over en bediscussiëren van dilemma’s kan men meer oog krijgen voor de verschillende aspecten van keuzen. Daarom vond ik het, achteraf, zo interessant dat Joost Smeets het interview afsloot met een verwijzing naar een interview met de filosoof en kampioen-gewichtheffer Andreas Kinneging tijdens de Accountantsdag-2012 die de vloer aanveegt met dilemma’s (klik hier). Andreas Kinneging werd ooit gerutgerd door PowNed-verslaggever Rutger Castricum, die Kinneging betitelde als wurgprofessor.

Wat we nodig hebben: gezond verstand, rechtschapenheid, zelfdiscipline en wijsheid (Ontleend aan httpariefhidayat90.wordpress.comcategorytulisan-tulisan)

Joost Smeets citeert Kinneging die meent dat het een misverstand is dat ethiek gaat over dilemma’s van duidelijke gevallen, zoals “er drijven 20 mensen in zee, maar er kunnen maar 10 in een bootje, wat doet u?”. Ga niet naar cursussen met dilemma’s, roept Kinneging op. Werk aan Bildung en maak je het werk van de grote filosofen eigen. De klassieke deugden moeten een 2e natuur worden. Volgens Kinneging gaat het om gezond verstand, moed, rechtschapenheid, zelfdiscipline en wijsheid. Dat zijn dingen die je volgens Kinneging kunt aanleren. Hoe dat precies gaat, staat niet in het interview. Het is lastig om dat op de manier te doen hoe Joseph Kirchhoffs door schout en schepenen hun waarheid is bijgebracht. Ik denk dat het ook niet goed lukt met een jezuïtische biechtvader. Ik ken het werk van Kinneging niet, maar zijn advies op de Accountsdag lijkt uit te lopen op een maakbare samenleving, waarin onder de knoet van de filosofen ons wijsheid, rechtschapenheid en gezond verstand worden bijgebracht. 

Acht jaar is Dries Ausems directeur Investor Relaties geweest. Zijn werk draaide om het omgaan met beleggers en analisten. In 2007 ging zijn oog opspelen en enkele jaren later is hij vervroegd gepensioneerd. Daarna heeft hij energie gestoken in het opbouwen van het Exodushuis (klik). Vervolgens werd hij “Homo Ludens en concurrent van de tuinman”, tot hij het afgelopen jaar opnieuw, maar gedurende beperkte tijd, werkzaamheden voor het Exodushuis ging doen (interim-management). (Foto: J. von Grumbkow). 

Morele dilemma's: links, rechts of de woestijn in?

Rechtsaf is morally right. Linksaf is legally right. Rechtdoor ga je de woestijn in. Wat te doen?

Vanavond (woensdag 17 oktober 2012) weer ethische dilemma's. Joost Smeets wisselt van gedachten met Dries Ausems. Gaan ze links af? Gaan ze rechtsaf? Of heeft Jan de Lang ze in zijn voorgesprek de weg rechtdoor gewezen, dus die eindeloze woestijn in, met hier en daar een dorre cactus en een verdwaalde schedel? Je weet nooit. Vanavond lopen we een stukje met de heren mee.

Social Sofa (2):
Zit wat hard maar Rotarianproof

Gemozaiekte betonnen buurtbank met de makers (Ontleend aan: socialsofa.com) Klik om te vergroten!

Het Social-sofaplan vordert. Jan Stoot en Joost Smeets van de Lustrumcommissie zetten er vaart achter. Vanmiddag (29-9-2012) is meer onthuld na het eerste bericht (klik) over die sofa. Op de foto zitten enkele makers rond de Social sofa, een betonnen buurtbank met eigen mozaïekafbeelding. Arbeidsreïntegranten mozaïeken die afbeelding in het atelier van Social sofa (klik). Het plan is dat zo'n sofa een plekje in Heerlen krijgt. Met het Rotary-wieltje erop, maar wel zo dat je er nog op kan zitten en Rob Thalen doet ook mee. Dus moe gelopen door de stad? Strijk neer op de bank. 
De bank is weerbestendig en "hufterproof", zoals het straatmeubilair van tegenwoordig, maar niet onpersoonlijk, kil of anoniem. En "studentproof", net als eén van mijn eerste studentenhuizen in Leiden. Oftewel lomperik-bestendig, want opgewassen tegen beschonken en jolige studenten. Ook is ie "couchsurfing-proof". De site CouchSurfing (klik) biedt mensen onderdak bij iemand die een sofa ter beschikking stelt. Er zouden inmiddels in de Verenigde Staten een half miljoen leden zijn. In Nederland groeit het aantal couch-surfers. Je krijgt dan een bank-surfer in huis. Sommigen zien het als een datingsite, want er ontstaan huwelijken en baby’s uit. Daarvoor is de Social Sofa misschien te hard, maar met die nieuwe levensstijlen weet je nooit. Dat de sofa Rotarianproof is, ligt voor de hand.

Vorstendom & Belastingparadijs

Rebecca Näff  met op de achtergrond het borstbeeld van een oude heerser; vandaag even niet die van Liechtenstein (Foto: J. von Grumbkow).

Rebecca Näff laat de aanwezigen op de bijeenkomst van 19-9-2012 kiezen welke taal zij het liefst gebruiken: Engels of Duits? Haar Power Point roept hun toe: "Neem Engels!" maar het merendeel kiest Duits. Zij begint interactief met het stellen van vragen en geeft ondertussen vele feiten over Liechtenstein. Het aantal inwoners ligt ergens rond de 35.000. Ongeveer zoveel als Landgraaf (38.000). Ze wonen verspreid in Alpendorpen op een gebied van 24 x 12 km. Het merendeel is katholiek. Het volkslied gaat op de melodie van het Engelse "God save the queen", die Joost Smeets spontaan wilde inzetten maar meteen de kop werd ingedrukt. Er is cultuur en er zijn theaters. In haar eerste week in Heerlen liet Bas Schoonderwoerd haar kennismaken met Fuerza Bruta (zie elders op deze blog). Liechtenstein is nauw gelieerd aan Zwitserland. In de Tweede Wereldoorlog bleef het vrij van de Duitsers. Net als Zwitserland is het geen lid van de Europese Unie. Dus je moet bij de grens met Oostenrijk langs de douane maar niet bij die van Zwitserland. 
Het bergachtige land is een belastingparadijs. Toen Rebecca de aanwezige Rotarians vroeg waaraan ze het eerst dachten bij Liechtenstein, klonk als uit één mond: "Steuerparadies!" Het aantal postbusbedrijven is waarschijnlijk groter dan het inwonertal. De heerser (Fürst, prins) is een vermogend man, want eigenaar van de bank van Liechtenstein en waarschijnlijk de rijkste royal van Europa. Hij doet veel aan liefdadigheid. Volgens Machiavelli is machtsvergrotende liefdadigheid staatsgevaarlijk. De Heerlense belastinginspecteur Steef Claessen, die veel geoefend heeft op onschuldige Rotarians, zou er met zijn kogelvrij vest en dienstwapen wel raad mee weten. De macht ligt bij de heerser. Zo'n 70 procent van de bevolking heeft daar geen moeite mee en heeft dus volgens Rebecca lak aan democratie. Ze vertelt met trots dat er 120 sportclubs zijn, dat het land meedoet aan de Olympische spelen van de Kleine Staten van Europa en daar verschillende gouden medailles behaalt, die groter ogen dan de reguliere medailles. In skiën (slalom en andere ontwijkende bewegingen) zijn ze goed. 

Rebecca Näff met Power Point en op de achtergrond de bergen van Liechtenstein (Foto: J. von Grumbkow)

Hoe het met de Liechtensteinse vrouwen gaat? Maar liefst 50 procent van de Liechtensteinse Rotaryclubs is gemengd. Haar moeder is presidente van een van de twee Rotaryclubs die Liechtenstein rijk is. In de jaren tachtig van de vorige eeuw kregen de vrouwen zelfs het kiesrecht. Toen abortus aan de orde kwam, zwaaide de heerser met zijn grondwettelijk veto. Hij hoefde zijn veto niet te gebruiken. Er zijn vrouwen die daar anders over denken, maar voor hen staat op Abtreibung een celstraf, ook als die in het buitenland wordt uitgevoerd. Toen Rebecca vroeg waaraan de aanwezigen als tweede dachten bij het woord Liechtenstein, werd geroepen: "Vorstendom" en "Geen democratie". De heerser (Il Principe) kan de vijf ministers en het parlement naar huis sturen. Rebecca signaleert een generatiekloof tussen de grootmoeders (in het Oostenrijks Ahna genoemd), die het bestaande accepteren, en de kleindochters die over verschillende kwesties anders denken.

Miss Liechtenstein, de trots van het land, is snel gevonden na googlen met “Schönheitswettbewerb für Kühe”  (Ontleend aan www.vaterland). Klik om te vergroten.

De missverkiezingen-2010 in Liechtenstein leverde volgens Rebecca als nummer 1 een koe op. Zonder te weten welke andere dames hebben meegedongen, zou ik zeggen: een compliment voor de koe. Op de foto staat de winnares met een krans van lampionplanten (Physalis) en coniferen, en met een appel op haar kop. Haar trotse oren draaien bijna alle richtingen op. Zielig dat dwars door beide oren oormerken zijn geslagen. Die lippen trekken het gras uit de grond en zonder te kauwen gaat het gras naar binnen. Pas bij het opboeren, begint ze beschaafd te kauwen. Op de foto ontbreken helaas die kolossale billen, want aan de billen herkent men de schoonheid. Primatoloog Frans de Waal kan dat bevestigen. Gisteravond kreeg hij in Harvard de Ig-Nobelprijs voor zijn ontdekking dat chimpansees andere chimpansees individueel herkennen aan foto's van hun achterste. Dat werd bij toeval vastgesteld bij onderzoek naar gezichtsherkenning door apen (onze gezamenlijke Ahna). Een foto is genoeg voor bilherkenning.

Bonobo herkent vrouw en volgt haar billen (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten. 

Maar dit vlaggenschip van Liechtenstein stond er eenzaam bij. Kan de enige tv-zender van Liechtenstein niet een programma maken Koe zoekt Boer? Ze moet toch prachtige billen hebben? De tijd liep uit. Voorzitter Robert Mühlig gaf de gelegenheid voor één vraag en wel aan de man die doorgaans geen vragen mag stellen. Voorzitter: "Je mag nog een laatste vraag stellen." "Nee, dank u voorzitter, mijn Duits laat het niet toe."

Damesclub & Herenclub

Gwenny Smeets van de Soroptimsten (damesclub) en Joost Smeets van Rotary-Heerlen (herenclub). Beiden slechts gescheiden door de kwast van de barbel (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

Gwenny Smeets is lid van de Soroptimisten (klik), een serviceclub van vrouwen. De Rotaryclub van Joost Smeets kent alleen heren. Dat moet een perfecte match zijn. Joost Smeets is adviseur belastingen. Gwenny Smeets is bezig met andere belastingen: zij is oefentherapeut Cesar (klik) en behandelt klachten met oefeningen en werkt preventief. Een oefentherapeut kijkt naar de klacht in een totaalbeeld van houding en beweging. Gwenny en Joost proberen allerlei soorten belastingen te verlichten en te voorkomen. Dat schijnt aardig te lukken. Vanaf 1 oktober hebben zij als logee Rebecca Näff. Eerder deden zij vanuit de Soroptimistclub mee met de "croisière", een begrip dat ook Rotary kent: voor een periode van een paar weken vindt er een uitwisseling van jongeren van verschillende nationaliteiten plaats en heb je enkele logés in huis. 

Triple Gechaperonneerd

Rebecca Näff drievoudig gechaperonneerd door drie Rotarians (Foto: J. von Grumbkow). Klik om te vergroten.

Ongehuwde jongedames moeten gechaperonneerd worden. Zeker als zij in hun onschuld in een Limburgse bar dreigen te verdwalen. Dat zo veel heren deze gewichtige taak op zich namen, dat leek mij niet nodig. Of tussen deze beschermers rivaliteit ontstond? Zo ver gaat de geschiedenis niet. Er zat geen dreiging in de lucht, zoals in de 'Chaperonne' van Kenne Grégoire, maar alleen vrolijkheid. De jongedame in kwestie logeert in de gezinnen van de Rotarians die haar gisteravond (19-9-2012) omringden: Steph Vaessen, Bas Schoonderwoerd en Joost Smeets.
Een tip die hier niets mee te maken heeft, is een organisatieadviesje uit mijn vorig leven als A&O-psycholoog. Die tip heet het "Chaperonne-advies": richt je aandacht niet op nummer 1 van de missverkiezing, maar stap op nummer 2 af. Je ziet geen verschil in haar schoonheid met nummer 1, maar ze had het ongeluk dat haar vader geen relaties in de jury had. Richt je in een bedrijf niet altijd op degene die "officieel" de baas is, maar op degene die daar onder zit.

Chaperonne van de Nederlander Kenne Grégoire in een realistische, zeventiende eeuwse stijl, zoals de oude Italiaanse meesters. Drie figuren uit de Comedia dell’Arte. Vrolijkheid met dreiging in de lucht (Ontleend aan: www.kennegregoire.com). Klik.

Social Sofa (1)

Social sofa (Ontleend aan Socialsofa.com)

Rotaryclub Heerlen zal betrokken raken bij het project Social Sofa. Een Social Sofa is een betonnen buurtbank met telkens een unieke mozaïekafbeelding. Deze mozaïekafbeelding wordt in het SocialSofa employability centre gemozaïkt. Jan Stoot en Joost Smeets zijn er mee bezig. Nadere informatie volgt....